De boot naar Georgie: vertraging en veel geduld

Donderdag ochtend gingen we op weg naar de haven van Odessa in een overvolle mashutka (busjes die op bepaalde trajecten reiden, er zijn niet echt vaste haltes of een dienstregeling, het busje vertrekt als hij vol is). Maria (onze host in Odessa) had de chauffeur verteld waar we eruit moesten maar voor de zekerheid vertelde Guus het ook aan de vrouw naast ons. Toen de chauffeur gewoon voorbij onze uitstapplaats reed begonnen de mensen naast ons te protesteren, vervolgens was de halve mashutka aan het roepen naar de chauffeur dat de twee buitenlanders eruit moesten.

Dingen staan hier meestal niet tot nauwlijks aangegeven en we zijn vaak afhankelijk van de vriendelijke Ukrainers om ons de weg te wijzen (of de Mashutka te stoppen).
Na vier keer vragen kwamen we in het juiste gebouwtje uit waar we onze boarding passen moesten halen. Gelukkig troffen we hier meteen onze nieuwe vriend Zanag. Hij woont in Odessa, komt oorspronkelijk uit Georgie en heeft als schipper bijna heel de wereld gezien. Hij spreekt goed Engels (naast Russisch, Georgisch, Armeens en Spaans) en helpt ons met alle procedures.

Na 3 uur wachten op de kade kunnen we eindelijk aan boord om 13.00 uur. Het ship vertrekt echter pas om 1 uur 's nachts. Door onduidelijke redenen varen we een langere route op langzamere snelheid en is onze aankomst in Poti, Georgie, een dag vertraagd.


Passagiers trap om aan het vrachtschip te komen.


In de bar vlnr: Georgier Zaza waarmee we Russisch oefenen; Georgier die bamboe meubelen maakt; onze vriend Zanag; ik; Barman uit de Oekraine, ook leraar biologie; Guus; Joshua and Adriana uit US verhuizen van de Oekraine naar Georgie